Εισοδικόν ~ Στοιχεία λειτουργικής βιώσεως του μυστηρίου της ενότητος μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία

Η ενότης μέσα στην Ορθόδοξη Εκκλησία δεν νοείται σαν απλή διοικητική διευθέτηση και ανθρώπινο κατόρθωμα, αλλά ως χάρις και πλήρωμα της καινής ζωής, που καινοποιεί τους γηγενείς και τον κόσμο τους ολόκληρο.
Δεν έχει η θεολογία δική της φιλοσοφία, η πνευματικότης δική της νοοτροπία, η διοίκηση δικό της σύστημα, η αγιογραφία δική της σχολή. Όλα αναδύονται από την ίδια κολυμβήθρα της λειτουργικής εμπειρίας. Όλα συλλειτουργούν Τριαδικά, προσάδοντα τον τρισάγιο ύμνο με τη δική τους γλώσσα. “Πάντα άρχονται φθέγγεσθαι ξένοις δόγμασι, ξένοις ρήμασι, ξένοις διδάγμασι της Αγίας Τριάδος”.
Τίποτα δεν είναι αυθαίρετο, απομονωμένο, ξένο ή πρόσθετο μηχανικά. Κανένα δεν έχει τον δικό του νόμο, το δικό του “θέλημα”, ως ανταρσία. Τίποτε το ξένης φύσεως, νοήσεως ή στάσεως δεν εισέρχεται.
Το κάθε τι καταλάμπεται από την Τριαδική χάρι. Το κάθε τι οργανικά συζεί και ενσωματώνεται μέσα στο όλον.

(Από τα Εισαγωγικά της έκδοσης)