Τέχνη και Αποκάλυψη

Ορισμένες απόψεις για την τέχνη και το ορθόδοξο δόγμα στην περίοδο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο

Η ορθόδοξη Θεολογία και οι τέχνες δεν απορρίπτουν το άγνωστο. Ένα τραγούδι μάς λέει:
πίσω από επτά βουνά/ πίσω από επτά θάλασσες /
υπάρχει λουλούδι / πολλοί πήγαν και επέστρεψαν /
εκείνους μην τους ρωτάτε / ρωτήστε αυτούς που έχουν μείνει. 
Ο άνθρωπος έχει το προνόμιο να μένει με το λουλούδι της Θεολογίας και τις τέχνες, να γίνει συν-δημιουργός του κόσμου και να δημιουργεί στην Καθολικότητα της Εκκλησίας, πάντα με μια νέα λάμψη. Να συναντά και να συνθέτει αυτό που διαιρείται. Έτσι, η τέχνη του μπορεί πάντα να σημάνει μια νέα αρχή, που θα μεταμορφώσει τον δρόμο της καταστροφής στην επίτευξη του υψηλότερου σημείου της προσωπικής ελευθερίας, η οποία πάντα εννοεί την αγάπη και την ευθύνη. Και, όπως είπε, πριν αιώνες, ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο άνθρωπος, αν έχει νου, θα είναι ελεύθερος δημιουργός·  σε αυτά εμείς θα προσθέσουμε, θα είναι ελεύθερος από συστήματα που περιορίζουν, απαλλαγμένος από όλα όσα τον χωρίζουν από την αληθινή ελευθερία η οποία υπάρχει μόνον στον Χριστό. Η ζωή δεν είναι σύστημα, και ο άνθρωπος δεν είναι σύστημα. Επομένως, ο Θεός έγινε άνθρωπος και όχι σύστημα. …

(Από τον Επίλογο του συγγραφέα)