Μεγάλο Μετέωρο ~ Η εποχή της Αναγέννησης

Το φωτογραφικό αυτό λεύκωμα αφορά τη μονή του Μεγάλου Μετεώρου κατά την περίοδο 1961-1973. Αποτελείται από δύο μέρη. Στο πρώτο παρουσιάζεται η εγκατάσταση του γέροντα Αιμιλιανού ως ηγουμένου στο Μεγάλο Μετέωρο και η σταδιακή δημιουργία της μοναστικής αδελφότητας, η οποία εν συνεχεία επάνδρωσε την αγιορειτική μονή Σιμωνόπετρας.  Η προσωπικότητα του γέροντα Αιμιλιανού και η παρουσία της νέας αδελφότητας αποτέλεσαν πόλο έλξης για όσους είχαν ενδιαφέρον για τον μοναχισμό και την εμπειρική θεολογία, από τον εκκλησιαστικό χώρο, τόσο της Ελλάδας όσο και του εξωτερικού.

Στο δεύτερο μέρος παρουσιάζονται δεκαπέντε ασκηταριά της περιοχής των Μετεώρων, στα οποία, οι νέοι τότε μοναχοί του Μεγάλου Μετεώρου, αναζήτησαν ίχνη μοναστικής ζωής και τεκμήρια της άγνωστης ιστορίας τους. Τα ευρήματα ήταν άξια μελέτης, ενώ αποτελούν σημαντικό πεδίο για έρευνα.

Οι εκπλήξεις ήταν πολλές, αλλά εξίσου εκπληκτικοί ήταν και οι τρόποι με τους οποίους αναρριχήθηκαν σε ασκηταριά που για αιώνες ήταν έρημα.

Τα δύο μέρη της έκδοσης συνδέονται εσωτερικά μέσω των προσώπων που διαδραμάτισαν κεντρικό ρόλο στην αναγέννηση της μοναχικής ζωής του Μεγάλου Μετεώρου. Επιπλέον η έννοια της αναγέννησης αποκαλύπτεται μέσα από ένα ευρύ φάσμα εκδηλώσεών της, όπως ο καθένας θα μπορέσει να αντιληφθεί κατά τη περιήγησή του στο βιβλίο αυτό.

Τέλος, από φωτογραφικής άποψης, το λεύκωμα προσελκύει το ενδιαφέρον για τον διάλογο μεταξύ των ιστορικών (ασπρόμαυρων) και των σύγχρονων (έγχρωμων) φωτογραφιών, προκειμένου να διατηρείται αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη και το αδιάλειπτο της αφήγησης.

Πέραν από την παρέλαση των προσώπων, η οποία έχει, εν μέρει, τεκμηριωτικό χαρακτήρα, η αποτύπωση του φυσικού τοπίου και οι επιλογές στις γωνίες λήψης, αναδεικνύουν την ιδιαιτερότητα του τόπου και των ασκηταριών, αλλά και παραπέμπουν στην εποχή, στην οποία οι μετεωρίτικοι βράχοι και τα μοναστικά ιδρύματα έφεραν ακόμα έντονα τις μνήμες του βυζαντινού παρελθόντος, αλλά και το βάρος της πολυχρόνιας φθοράς.