Η κοσμική δικαιοσύνη είναι διαφορετική. Η του Θεού δικαιοσύνη φέρνει στον άνθρωπο ειρήνη, φέρνει μίαν γλυκεία κατάνυξη. Και εάν ακόμα αδικηθείς, έλεγε ο γέροντας Παΐσιος, γεννιέται ένας γλυκός πόνος μέσα στην καρδία σου από την αδικία που σου έκανε ο άλλος. Όταν υπομείνεις, όταν βαστάσεις, όταν υποχωρήσεις, όταν σιωπήσεις, όταν παραδώσεις τον εαυτό σου στο θέλημα του αδελφού σου, τότε μετέχεις στην θεία δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη του Θεού είναι να παραδοθείς στον θάνατο, να θυσιαστείς, να κόψεις το θέλημά σου, να παραδοθείς στον αφανισμό υπέρ του αδελφού σου. Έτσι μας δικαίωσε ο Χριστός όταν σταυρώθηκε και πέθανε, παίρνοντας επάνω του την αδικία όλων των ανθρώπων. Η ανθρώπινη αδικία σταύρωσε τον Χριστό και ο σταυρωμένος Χριστός μας δικαίωσε, εξαγοράζοντάς μας εκ της κατάρας του νόμου.
(Εσωτερικά από το οπισθόφυλλο της έκδοσης)
Από τον Μάιο του 1997 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 1999, ο Γέροντας Αθανάσιος, τότε Ηγούμενος της Μονής Μαχαιρά και νυν Μητροπολίτης Λεμεσού, στις τακτικές πνευματικές συνάξεις της αδελφότητας, είχε σχολιάσει, με την πολύχρονη πείρα του ως μοναχός αλλά και το χάρισμα του λόγου με το οποίο ο Θεός τον προίκισε, την ακολουθία του Μεγάλου και Αγγελικού Μοναχικού Σχήματος.
Ο παρών τρίτος τόμος περιλαμβάνει δώδεκα συνάξεις, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 23 Αυγούστου 1998 και 22 Φεβρουαρίου 1999.








