Ιπποκρατικό Συναξάρι

“Συναξάρι” είναι η καταγραφή των βίων των αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, με ιδιαίτερη έμφαση στο τέλος της επίγειας ζωής τους. Το επίθετο “ιπποκρατικός” αναφέρεται σε όσα συνδέονται με την ιατρική θεωρία και πράξη, ως φόρος τιμής στον “πατέρα της Ιατρικής”. Ο συνδυασμός των δύο όρων περιγράφει το περιεχόμενο του βιβλίου αυτού, που αποτελείται από στιγμιότυπα της ζωής και κυρίως του τέλους μιας σειράς ασθενών, όπως αυτά βιώθηκαν από τον θεράποντα ιατρό τους.
Στην κλινική ιατρική συναντούμε τους ανθρώπους στις δύσκολες στιγμές τους: την αρρώστια, την ανημπορία, τον πόνο, το πένθος, τον θάνατο. Εκεί που τα εξωτερικά “φτιασίδια” – χρήματα, αξιώματα, κοινωνική θέση, γνώσεις και ικανότητες- περνούν σε δεύτερη μοίρα ή και χάνονται τελείως, και βλέπουμε τον άνθρωπο όπως πράγματι είναι: ως ένα φθαρτό – πάσχον σώμα που φιλοξενεί μια αθάνατη ψυχή. Συναντούμε τη φθορά της ύλης από τη μία μεριά και το άυλο πνεύμα από την άλλη.
Τα κείμενα του βιβλίου εστιάζουν στα διλήμματα, τους φόβους, τα υπαρξιακά ερωτήματα των ασθενών που πλησιάζουν προς το τέλος, αλλά και στα συναισθήματα που όλα τα παραπάνω γεννούν στην ψυχή του ιατρού τις τελευταίες ημέρες.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Βιογραφικά

Ο Αντώνης Παπαγιάννης γεννήθηκε στη Λάρισα και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου το 1981 και ειδικεύθηκε στην Ελλάδα και στη συνέχεια επί 7 έτη στη Βρετανία στην Παθολογία και Πνευμονολογία. Είναι μέλος του Βασιλικού Κολλεγίου Ιατρών του Ηνωμένου Βασιλείου, διδάκτωρ Ιατρικής (1996, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων) και  Θεολογίας (2020, ΑΠΘ) και έχει μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ανακουφιστικής Ιατρικής (1994, Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Ουαλίας). Από το 1994 ασκεί ιδιωτικά την Πνευμονολογία στη Θεσσαλονίκη, ενώ οργάνωσε και δίδαξε επί 14 έτη το μεταπτυχιακό μάθημα της Ανακουφιστικής Φροντίδας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Έχει γράψει το βιβλίο “Μιλώντας με τον άρρωστο: εισαγωγή στην κλινική επικοινωνία” και έχει μεταφράσει στα ελληνικά τα βιβλία “Πόνος: ένα δώρο που κανένας δεν θέλει” (των P. Brand & P. Yancey) και “Ο θάνατος του καρκίνου” (των V. De Vita & E. De Vita-Raeburn ), καθώς και δύο ιατρικά εγχειρίδια. Από το 2007 διατηρεί τα ιστολόγια “Γοργά παρεστιγμένα” και “Λίθοι ιάσπιδες κρυσταλλίζοντες”. Από το 2012 είναι υπεύθυνος σύνταξης και τακτικός αρθρογράφος του περιοδικού “Ιατρικά Θέματα” του Ιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.