Η Ορθόδοξη Αντιρρητική Γραμματεία τον 13ο αιώνα

Σκοπός της παρούσης εργασίας είναι να διερευνήσει βήμα προς βήμα την πολιτική και την τακτική, που ακολούθησε ο Μιχαήλ Η’ απέναντι στην Εκκλησία και στον πάπα, ούτως ώστε να παρουσιασθούν τα κίνητρα των ενεργειών του και οι επιπτώσεις, που είχαν αυτές τόσο εντός όσο και εκτός της αυτοκρατορίας του. Τα κεντρικά γεγονότα της περιόδου, που προηγήθηκε της συνόδου της Λυών, καθώς και τα πρόσωπα που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της στάσεως της Εκκλησίας έναντι της αυτοκρατορικής πολιτικής, με επικεφαλής τον πατριάρχη Ιωσήφ, αποτελούν το κεντρικό μέρος της εργασίας. Επίσης παρουσιάζεται, βασισμένη στις θεολογικές πηγές της εποχής, η άποψη της εκκλησίας Κωνσταντινούπολης για την προτεινόμενη “κοινωνία” της με την εκκλησία της Ρώμης και εκτίθενται τα επιχειρήματα και οι παρατηρήσεις της στην πολιτική προσέγγιση του θέματος, που έγινε από τον αυτοκράτορα.
Τέλος παρουσιάζονται με σαφήνεια τα γεγονότα που διαδραματίσθηκαν στη Λυών, καθώς επίσης και ο ρόλος των προσώπων της αυτοκρατορικής αντιπροσωπείας, που μετείχε στις εργασίες της.
Στο τελευταίο κεφάλαιο αναλύονται τα γεγονότα και τα κείμενα που προκάλεσε η συμμετοχή της ελληνικής αντιπροσωπείας στις εργασίες της Συνόδου, όπως επίσης και η θεολογική γραμματεία που αναπτύχθηκε γύρω από το πρόβλημα της κοινωνίας με τη Ρώμη.

(Από την εισαγωγή της έκδοσης)