Επειδή, το αληθινό αντέχει! Ερευνώντας το ψηφιδωτό της ζωής

Η εσώτερη ύπαρξή μας γίνεται αληθινή όσο πιο δεκτική είναι σε “επισκευή”. Θα ήταν ουτοπία, και άδικο, να της ζητάμε να είναι άφθαρτη. Συμμετέχουμε όλοι στη φθορά της ύπαρξης, λιγότερο ή περισσότερο. Τόσο αυτή, όσο και η φθορά της προαίρεσης (αμαρτίες και πάθη), υπονομεύουν την αντοχή μας. Και τότε το υπαρξιακό ψέμα προβάλλει τα δολώματά του, τις εκδοχές στις οποίες δελεάζει για να μην μπούμε στη διαδικασία αλλαγής, Δηλαδή αλήθειας.
Η μια: δεν έχεις τίποτε, αντέχεις, συνέχισε όπως είσαι. Άρνηση που μόνο επιδεινώνει τα κρυφά νοσήματα της φθοράς.
Η άλλη: δεν δεσμεύεσαι από τα προηγούμενα, χόρεψε σε άλλους ρυθμούς. Παυσίπονος χαμαιλεοντισμός με τη μορφή ποικίλων εθισμών.
Αληθινοί γινόμαστε στον βαθμό που αφηνόμαστε στην Αλήθεια να μας “επισκευάσει”.
Στο βιβλίο αυτό συγκεντρώνονται ποικίλα κείμενα και ομιλίες, που όλα παλεύουν για το θεμελιώδες και υπαρξιακό ζήτημα της αλήθειας. Αφιερώνεται δε στον αγαπημένο φίλο, μητροπολίτη Αργολίδος Νεκτάριο, ο οποίος στη ζωή του αναλώθηκε για να μεταδώσει την  Αλήθεια, και με λόγια και με πράξεις.

(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο της έκδοσης)