Δερμάτινοι χιτώνες ~ Αναφορά στη βιολογική ζωή, τις ασθένειες, τα γηρατειά, τον θάνατο και την ώρα του θανάτου

Στίς σελίδες τοῦ βιβλίου θά βροῦμε ὀρθόδοξες ἑρμηνεῖες γιά τήν κληρονόμηση τοῦ προπατορικοῦ ἁμαρτήματος, γιά τήν δημιουργία τῆς ψυχῆς, τήν λειτουργία τῶν γονιδίων, γιά τήν ὀρθόδοξη ἀντιμετώπιση τῶν βιοηθικῶν προβλημάτων, τῶν ἀσθενειῶν καί ἰδιαίτερα τοῦ καρκίνου, τήν ὑπέρβαση τοῦ πόνου καί τοῦ θανάτου.

Ἡ ὑγεία συνίσταται στήν ἁρμονική συνύπαρξη τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό, τόν ἑαυτό του, τόν πλησίον του καί τήν κτίση, διότι εἶναι δυνατόν ὁ ἄνθρωπος νά εἶναι δυστυχής ἔχοντας τήν  ὑγεία του καί νά εἶναι ἐλεύθερος στήν ἀσθένειά του.

Βιβλίο, πού φανερώνει πόσο ἀπαραίτητη εἶναι ἡ ποιμαντική τῆς Ἐκκλησίας στίς ἡμέρες μας, διότι προσφέρει ἐλπίδα καί παρηγοριά στήν προσωρινότητα τῆς ζωῆς, ἡ ὁποία ἀποκτᾶ ἀξία ὅταν ἐμπνέεται ἀπό τήν αἰωνιότητα. Ὅ,τι καί νά κάνη ἡ ἰατρική ἐπιστήμη παρά τά πολλά ἐπιτεύγματά της, δέν μπορεῖ νά νικήση τόν θάνατο καί νά ἀποκαταστήση τήν φύση τοῦ ἀνθρώπου στήν ἀρχική της κατάσταση.

Ὁ ἀπώτερος σκοπός τῆς Ἐκκλησίας εἶναι νά ἀπεκδυθῆ ὁ ἄνθρωπος τούς ‘’δερμάτινους χιτῶνες’’, πού εἶναι ἡ παθητότητα, ἡ φθαρτότητα, καί ἡ θνητότητα,  καί μέ τήν ἐν Χριστῷ ζωή, ζώντας μέσα στόν χῶρο τῆς Ἐκκλησίας, νά φωτισθῆ τό κατ᾿ εἰκόνα, ὥστε νά ἀποκτήση τήν αἴσθηση τῆς ἀθάνατης ζωῆς.