Το θέμα, περί το οποίον περιστρέφεται το ανά χείρας έργον, υπήρξεν εις εμέ τα μάλα προσφιλές. Επί έτη και έτη το διεπραγματεύθην εις οικιακάς παραδόσεις, από της έδρας γυμνασίων και παρθεναγωγείων και από του ύψους του εκκλησιαστικού άμβωνος. Λαμβάνων υπ’ όψιν πάντοτε το μικρόν ή μέγα ακροατήριόν μου ηπλοποίουν ή συνέσφιγγον το γλωσσικόν μου ύφος, ανέπλεον εις θεωρίας ή διηγούμην ιστορήματα, εμήκυνον ή εβράχυνον τον λόγον, παρέθετον τούτο ή εκείνο το υλικόν, αναλόγως της ηλικίας, της αντιλήψεως, της διανοητικότητος και των θρησκευτικών αναγκών των κατηχουμένων μου. […]
(Από την έκδοση)








