Η αγάπη είναι η κορυφή των αρετών. Αυτή έφερε τον Θεό στη γη και αυτή τον ανέβασε πάνω στον Σταυρό. Ο ίδιος ο Χριστός μας είπε: Αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς και προσεύχεσθε υπέρ των επηρεαζόντων υμάς και διωκόντων υμάς, όπως γένησθε υιοί του Πατρός υμών του εν ουρανοίς, ότι τον ήλιον αυτού ανατέλλει επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους… Γίνεσθε ουν οικτίρμονες, καθώς και ο Πατήρ υμών οικτίρμων εστί. Η αγάπη μας λοιπόν είναι πραγματική, μόνον όταν μιμείται την αγάπη του Θεού και προσφέρεται προς όλους, χωρίς διακρίσεις. Δεν είναι δυνατόν να λέμε ότι έχουμε αγάπη, και να μη αγαπούμε όλους, δηλαδή και εκείνους που μας αδίκησαν ή μας επιβουλεύονται, τους εχθρούς μας. Εκεί ακριβώς κρινόμαστε αν έχουμε αληθινή αγάπη.
(Από τον Πρόλογο της έκδοσης)








