Το κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο, Α΄ κεφ. 1 -12

Οι πρώτες μου διδακτικές πανεπιστημιακές εμπειρίες, με βάση την ερμηνεία του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, σχετίζονται με τα πρώτα χρόνια της καθηγεσίας μου στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1966. Με συγκίνηση θυμάμαι πως από εκείνες τις παραδόσεις είχαν κυκλοφορήσει δύο τύποι “Σημειώσεων”, όπως συνηθίζονταν τότε: Ένας από το μακαριστό, φοιτητή τότε και συνάδελφο μετά, Βασίλη Στογιάννο, κι ο άλλος από το φοιτητή μου τότε και συνάδελφο μετά Ιωάννη Καραβιδόπουλο. Λοιπόν -όσο παράξενη κι αν φανεί η εξομολόγησή μου- έχω συλλάβει τον εαυτό μου, τα τελευταία ιδίως αυτά χρόνια, να καταφεύγει σ’ αυτές τις “Σημειώσεις” με νοσταλγία για κάποια δροσιά και ευχαρίστηση που δεν αντλώ από τα συνήθη δημοσιεύματά μου. Μήπως είναι αλήθεια για πολλούς από εμάς τους θεολόγους πως, όταν μιλάμε σε ανθρώπους που ενδιαφέρονται πολύ για κάτι, οι λόγοι μας αποκτούν κάποια χάρη και σπιρτάδα, τέτοια που δεν έχουν ποτέ τα γραφόμενά μας; Αυτά αναφέρονται εδώ σαν το πρώτο ξεκίνημα αυτού του Υπομνήματος στο κατά Ιωάννην. […]

(Από τον πρόλογο της έκδοσης)