Λόγοι Εόρτιοι Μυσταγωγικοί

Το ενοποιητικό στοιχείο των κατηχήσεων-ομιλιών του τόμου αυτού θα το ανακαλύψουμε στον κύκλο του ενιαυτού και ιδιαίτερα στις μεγάλες Δεσποτικές και Θεομητορικές εορτές, καθώς και στις μεγάλες πανηγύρεις του Κοινοβίου της Ορμυλίας, που ανέκαθεν αποτελούσαν αφορμή και αιτία για να ξεδιπλωθεί η αγαπητική και πατρική σχέση του Γέροντα με τα τέκνα του. Να εμπνεύσει και να καθοδηγήσει, να μεταδώσει και να ερμηνεύσει, να δούμε, όπως λέει, «ποια μπορεί να είναι η χαρά μας και η ευτυχία μας, πώς μπορούμε να περάσουμε τις τριακόσιες εξήντα πέντε ημέρες…για να μη μετανοήσωμε και πούμε ότι πήγε χαμένη η ζωή μας». Ο λόγος του αυθόρμητος, πηγαίος και βιωματικός, επ΄ ουδενί όμως νεωτερικός.

Ημέρα τη ημέρα, εορτή τη εορτή, ανασκάπτει τα θεία εδάφη αποκαλύπτοντας την εν Χριστώ ζωή με τέτοια πεποίθηση και εξουσία που μόνο από προσωπική εμπειρία μπορούν να απορρεύσουν. Φροντίδα και μέριμνα του Γέροντα Αιμιλιανού είναι να κάνει απτή, χειροπιαστή την παρουσία του Θεού στην ζωή μας. Να μας δείξει τον δρόμο, να γίνουμε συνοδοιπόροι του Χριστού, σύντροφοι και συναγωνιστές των αγίων. Να πιστέψουμε πως και εμείς είμαστε προσκεκλημένοι έως ότου γεμίσει ο οίκος Του. Να συνειδητοποιήσουμε πως «η καρδιὰ και η αγάπη του Χριστού χωράει αμέτρητους», καλώντας μας να «στριμωχθούμε και εμείς μεταξύ των αγίων για να έχωμε καλύτερη θέση στον ουρανό».

Και καταλήγει ο σεβαστός Πατήρ τον τελευταίο λόγο του για τους Προπάτορες με μία προτροπή: «Ας ετοιμαζώμαστε, αδελφοί μου. Αξίζομε τόσο, όσο περισσότερο προσπαθούμε και όσο περισσότερο δοκιμαζόμαστε και προετοιμαζόμαστε για να είμαστε άξιοι τύποι και προτυπώσεις της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού, άξιοι να αριθμηθούμε ανάμεσα στα πλήθη των αγίων».