Ιωάννης Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου ~ Ευεργέτης ανθρώπων ~ Συμπολίτης αγίων

“Πόνος, πόνος, πόνος! Και ο μακαριστός Επίσκοπος της ‘λυχνίας’ Σιδηροκάστρου γλύκαινε, όλο γλύκαινε αυτόν τον πόνο”. (Αρχιμ. Γερβάσιος Ραπτόπουλος)

“Φιλάδελφος και συγχρόνως απλός, με αδιάκριτη και εξίσου αγάπη σε όλους ανεξαιρέτως: αγαπούσε τους ιερείς, τα μοναστήρια, τα παιδιά, τους μεγάλους, τα ορφανά, τα ανίατα … Αλλά συγχρόνως και τους αδιάφορους, τους παραστρατημένους, τους πλανεμένους, για τους οποίους προσευχόταν θερμά. Αγαπούσε εν ολίγοις κάθε ψυχή του ποιμνίου του! Κι έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον γι΄ αυτήν, διότι ήταν μοναδική· ήταν του ηγαπημένου του Κυρίου πλάσμα, ‘υπέρ ου Χριστός απέθανε'”.

“Αν και ήταν πολύ κοντά μας, μου φαινόταν πως δεν ήταν συνηθισμένος άνθρωπος σαν κι εμάς, αλλά σαν να είχε κατέβει από τον Ουρανό! Τα λόγια του, όλη του η συμπεριφορά, σου έδειχναν ότι ανήκε πιο πολύ στον επουράνιο κόσμο, παρά στον επίγειο. Η διαρκής του παράσταση ενώπιον του Κυρίου έκανε τη ζωή του να αφήνει την αίσθηση της αιώνιας βασιλείας”…

(Από το οπισθόφυλλο της έκδοσης)