Το Άγιον Όρος, κυοφορώντας αενάως τον “καινό λόγο” εμφορούμενο από την αιώνια Αλήθεια, έχει να επιδείξει πολλές μορφές δημιουργικού λόγου, γραπτού και προφορικού, με γόνιμες προεκτάσεις συχνά και προς τις επιστήμες του κόσμου. Αυτό συντελέστηκε κυρίως από την εποχή του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά με το κίνημα του ησυχασμού, έως την εποχή του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου με την φιλοκαλική αναγέννηση και την ευρύτερη παρουσίαση της επιστημονικής εργασίας της νοεράς προσευχής. Αλλά και στην σύγχρονη ιστορία του οι μορφές των αγίων γερόντων Σωφρονίου, Πορφυρίου και Παϊσίου αποδεικνύουν αυτήν την αμεσότητα του καινού λόγου, ο οποίος όχι μόνον φωτίζει ζητήματα πίστεως, αλλά και αγκαλιάζει τα καθημερινά προβλήματα του ανθρώπου με θαυμαστή πνευματική ψυχολογική και γενικότερα ανθρωπολογική γνώση.
Η εργασία αυτή του μοναχού Χρυσοστόμου σκοπεύει να παρουσιάσει συμπυκνωμένο τον λόγο των Πατέρων γύρω από τη φιλοκαλική προσέγγιση της ψυχής και των δυνάμεων-ενεργειών της. Είναι έργο το οποίο διατρέχει την πατερική σοφία στην ιστορική της συνέχεια και επισημαίνει καίριες προεκτάσεις του θεολογικού λόγου στις σύγχρονες φυσικές ανθρωπιστικές Επιστήμες. Πιστεύουμε ότι έχει να προσφέρει ενδιαφέροντα στοιχεία στον σύγχρονο φιλεπιστήμονα αναγνώστη που αναζητεί τις “αιώνιες αρχές” του ανθρώπου στον διαχρονικό αλλά πάντοτε επίκαιρο πατερικό λόγο.
Ο Καθηγούμενος της Ι. Μ. Αγίου Διονυσίου, Αρχιμανδρίτης Πέτρος
(Από τον Πρόλογο της έκδοσης)








