Γερόντισσα Γαλακτία η βλέπουσα μέσα από τα γραπτά της, τα λόγια της, τον βίο της και την αλληλογραφία μας.
… Χαίρομαι που αναδεικνύει την “Αγιο-πορφύραινα” της Κρήτης, οσία Γαλακτία, την οποία εξ ιδίας πείρας εξονομάζω μεγίστη αγία της εποχής μας, ίση στα χαρίσματα και στο πνευματικό επίπεδο με τον άγιο Πορφύριο. Πιέσαμε αφόρητα τον Σεβασμιότατο να προβεί στην έκδοση των χειρογράφων επιστολών που έλαβε από εκείνη. Είχε αντιρρήσεις σοβαρές, επειδή επαινείται από εκείνη, και έχει τη γνώμη ότι κάποιοι κακοπροαίρετοι θα το θεωρήσουν έντεχνη αυτοπροβολή.
Όμως δεν έχει δίκιο. Δεν μπορεί το πεινασμένο πλήρωμα της Εκκλησίας να στερηθεί το ζωντανό αυτό ψωμί, και μάλιστα σε εποχή θεολογικής συγχύσεως και πνευματικής αποστασίας σαν τη δική μας. Άλλωστε, οι άγιοι επαινούν πολλές φορές για να μας εμπνεύσουν και να μας φιλοτιμήσουν να αγωνιζόμαστε περισσότερο. Δεν είναι πρόβλημα αυτό. Οι κακόβουλοι σε κάθε εξαίρετη δημοσίευση θα βρουν “λεξίδια” για να τα μετατρέψουν σε “ξιφίδια” (άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος) και να επιτεθούν στον συγγραφέα. […]
Ο ανάξιος μοναχός, Ιερόθεος Γιαννουδάκος, Αμπελακιώτης








