Κατηχήσεις, τ. Α΄~ Σχόλια στην ακολουθία του Μεγάλου και Αγγελικού Μοναχικού Σχήματος

Να μεταθέσουμε τον πόθο μας προς τα ουράνια, δηλαδή να φτάσουμε στο σημείο, πατέρες, ώστε μέσα στην καρδία μας να μην υπάρχει απολύτως τίποτα. Να εξετάζουμε την καρδία μας, να μπαίνουμε μέσα και να βλέπουμε εάν υπάρχει κάτι. Όπως λέει ο ψαλμός, “τι ηθέλησα επί της γης;” Τι θέλω επί της γης; Άραγε υπάρχει κάτι μέσα στην καρδία μου; Υπάρχει ο κόσμος; Υπάρχει πρόσωπο; Υπάρχει κάτι το οποίο με ελκύει προς τη γη, με κρατά, με δεσμεύει; Αυτό το κάτι οφείλουμε να προσπαθήσουμε να το αποβάλουμε στρέφοντας την καρδία μας προς τον Θεό. “Η καρδία μου προς σε, Λόγε υψωθείτω, και ουδέν θέλξει με των του κόσμου τερπνών προς χαμαιζηλείαν”. Γι΄ αυτό, στην Λειτουργία λέμε: “Άνω σχώμεν τας καρδίας”. “Πάσαν νυν βιοτικήν αποθώμεθα μέριμναν”. Είναι παρών ο Βασιλέας – “ως τον Βασιλέα των όλων υποδεξόμενοι”. Εκείνη την ώρα δεν σου επιτρέπεται να έχεις καμίαν μέριμνα. “Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα”. Και τον εαυτό σου και τους γύρω σου και όλη σου την ζωή να την αφήσεις στον Θεό.

( Εσωτερικά από το οπισθόφυλλο της παρουσίασης της έκδοσης)

Από τον Μάιο του 1997 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 1999, ο Γέροντας Αθανάσιος, τότε Ηγούμενος της Μονής Μαχαιρά και νυν Μητροπολίτης Λεμεσού, στις τακτικές πνευματικές συνάξεις της αδελφότητας, είχε σχολιάσει, με την πολύχρονη πείρα του ως μοναχός αλλά και το χάρισμα του λόγου με το οποίο ο Θεός τον προίκισε, την ακολουθία του Μεγάλου και Αγγελικού Μοναχικού Σχήματος.
Ο ανά χείρας τόμος περιλαμβάνει δέκα συνάξεις, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν μεταξύ 25 Μαΐου και 30 Νοεμβρίου 1997.