Το συναξάρι της Αγια-Φτωχειάς

Τούτο το βιβλίο είναι ένα χρονικό της πολυβασανισμένης από το ίδιο το πεπρωμένο της, αλλ ‘ ωστόσο ευλογημένης από Τον Θεό, ελληνικής πατρίδας, που παρακολουθεί βήμα προς βήμα την δαιδαλώδη πορεία της από το τέλος της Τουρκοκρατίας ως το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, μέσα από την τυραγνισμένη ζωή μιας χιλιοβασανισμένης γυναίκας, που την ρύθμιζε σχεδόν απάνθρωπα ο σκληρός κώδικας της ανελέητης φτώχειας, του πόνου και της ανελπισιάς, έτσι λησμονημένη καθώς ήταν σε μια γκρίζα βραχομεριά της ασκητικής σχεδόν και στείρας ηπειρώτικης γης. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που το θεωρώ ιδιαίτερα χρήσιμο για όλους εμάς τους υστερινούς Έλληνες, επειδή τολμάει μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση όλων των εθνικών γεγονότων των τελευταίων εκατό χρόνων, όπως τα είδε το έμπειρο κι αλάθευτο μάτι μιας ανυστερόβουλης, ακατέργαστης κι ανόθευτης ύπαρξης, τοποθετώντας τα πάνω στις στέρεες και σωστές βάσεις της αυθεντικής, γνήσιας και λαγαρής πηγής, που αναβλύζει μέσα από την εθνική συνείδηση του λαού μας, η οποία δυστυχώς στις μέρες μας λοιδωρείται και κατασυκοφαντείται, ως κάτι το μιαρό και απόβλητο! Η «Αγια-Φτωχειά» απομυθοποιεί την ιστορία, γιατί βλέπει την εθνική μας ζωή του προηγούμενου αιώνα, όπως την έζησε η ηρωίδα της, μέσα από τον πόνο, την φτώχεια και τον ξεριζωμό, χωρίς διαστρεβλώσεις, υποκειμενικές ερμηνείες και παραμορφωτικές παρεμβάσεις, τις οποίες δυστυχώς εντελώς ανεύθυνα, αλλά και αναίσχυντα, επιχειρούν στις μέρες μας πολλοί καλοβολεμένοι καλαμαράδες και ακριβοπληρωμένοι, και για τούτο «προσκυνημένοι», ιστορικο-καθηγητάδες, που σκηνοθετούν την ιστορία όπως αυτοί θέλουν ή, για του λόγου το αληθές, όπως τ’ αφεντικά τους, τους διατάσσουν, ασελγώντας στη μνήμη του Έθνους, χωρίς αιδώ, χωρίς ντροπή και βεβαίως αδιαφορώντας για το κακό που κάνουν σε βάρος της δύστυχης πατρίδας! […]

(Από τον συγγραφέα)