Πρόκειται για 23 ιστορίες που γράφτηκαν σε μια μακρά χρονική περίοδο και αφηγούνται ότι ο άνθρωπος, όπου και αν πάει, συναντά κάποιο κατώφλι. Ορισμένα κατώφλια είναι γεμάτα χαρά, ενώ κάποια άλλα είναι φοβερά και ανυπόφορα. Από εμάς εξαρτάται το πώς θα διαβούμε το κατώφλι που θα συναντήσουμε κάθε φορά.
Ξεχωριστός ψυχολόγος προσωπογράφος, ο συγγραφέας σ΄ αυτό το βιβλίο ανυψώνεται υπεράνω των μοιραίων διαιρέσεων στον λαό, περνώντας το στενό και εγωιστικό κατώφλι του σπιτιού του, της πίστεως και του έθνους, και μας δίνει με κάθε σειρά του πεζού λόγου του να καταλάβουμε ότι θα ακολουθήσει τη σκέψη του Άντριτς: “Το μεγαλύτερο βουνό που πρέπει να περάσει ο άνθρωπος είναι το κατώφλι του ίδιου τού σπιτιού του”.
(Από το οπισθόφυλλο της έκδοσης)








