Η θαυμαστή και παράδοξη ετερότητα του μοναχισμού

Για να μορφωθεί ο μοναχός σε εικόνα της Πεντηκοστής, πρέπει να είναι εργάτης μετανοίας και φλογερού πόθου, να προσκαρτερεί στον συσσεισμό του ανακαινισμού του. Τότε μόνον καθίσταται μάρτυρας του ταπεινού ήθους του Χριστού, το οποίο δεσπόζει της φύσεώς του. Το ήθος αυτό διαλαλεί την υπερφυά μεταποίηση που υπέστη: Από σαρκικό ον κατέστη πνευματικό, από ον τεθραυσμένο και κατεφθαρμένο ανεδείχθη ζώσα εικόνα του Κυρίου Ιησού.

(Από το οπισθόφυλλο της έκδοσης)